เก่งเกมเกิดใหม่เป็นปราชญ์สุดแกร่งในต่างโลก

ตอนที่ 28

ผมมาถึงเมืองที่มีคำร้อง

ให้ตายสิ... คนในโลกนี้ไม่รู้จักแม้แต่ดิไวน์ฮีล สกิลฟื้นฟูพื้นฐานที่ทรงพลังที่สุดของเซนต์ เริ่มจากวิชาดาบที่ย่ำแย่ แล้วยังมีเรื่องนี้อีก... โลกนี้แย่กว่าที่คิดไว้เสียอีก

“เข้าใจแล้ว... ถ้าอย่างนั้น คลาสของผมก็ไม่ใช่หนึ่งในคลาสชั้นด้อย ผมจะลงทะเบียนเป็นโนวิซต่อไปก็แล้วกัน”

“ทั้งที่ใช้เวทมนตร์ได้ แต่ยังคงเป็นโนวิซต่อไป ฉันว่าเสียดายออกนะคะ”

“ผมจะเปลี่ยนคลาสอย่างเป็นทางการได้ก็ต่อเมื่อแตะอัญมณีเท่านั้น ในเมื่อไม่มีอัญมณีให้ใช้ก็ช่วยไม่ได้ ขอบคุณที่ช่วยนะครับ”

ถ้าตอนกลับมาที่นี่ กิลด์เตรียมอัญมณีปราชญ์ไว้ให้แล้วก็คงดี

ผมเองก็ไม่รู้ว่าจะหาอัญมณีตรวจสอบคลาสได้จากที่ไหน ใน BBO เราใช้อัญมณีนี้เวลาเปลี่ยนคลาส แต่มันไม่ใช่ไอเทมที่จะหาเก็บได้ตามสถานที่ต่าง ๆ

ผมถอยออกจากช่องพนักงานต้อนรับ แล้วมองแผนที่ข้างกระดานคำร้อง บนนั้นแสดงเส้นทางไปยังเมืองใกล้เคียงเอาไว้

พวกเขาอุตส่าห์เขียนชื่อเมืองที่มีคำร้องจำนวนมากด้วยสีแดง ส่วนเมืองที่มีคำร้องน้อยใช้สีน้ำเงิน แน่นอนว่านครหลวงอยู่ในกลุ่มหลัง

ใกล้นครหลวงมีเมืองที่เขียนชื่อด้วยสีแดงเพียงแห่งเดียว หากเดินทางไกลออกไปจะพบชื่อเมืองสีแดงอีกมาก แต่ตอนนี้ไปเมืองที่ใกล้ที่สุดก่อนแล้วกัน ผมตกเป็นจุดสนใจระหว่างการต่อสู้กับซีดรากอน อยู่ห่างจากนครหลวงสักพักน่าจะดีกว่า

เมื่อตัดสินใจได้แล้ว จุดหมายปลายทางของผมก็คือเมืองฟิแอสตา



วันรุ่งขึ้น ผมเดินทางมาถึงฟิแอสตาโดยไม่พบมอนสเตอร์เลยสักตัว ถนนใกล้นครหลวงปลอดภัยมากจริง ๆ

“โอ้ ที่นี่มีคำร้องด้วย!”

ทันทีที่มาถึงเมือง ผมตรงไปยังกิลด์และตรวจดูกระดานคำร้อง ตามที่หวังไว้ ที่นี่มีคำร้องกำจัดมอนสเตอร์ซึ่งเหมาะกับผมพอดี เป็นคำร้องแรงก์ E หรือระดับใกล้เคียงกัน

แต่ก็ไม่ได้มีมากนัก ถึงจะมากกว่าในนครหลวง แต่ยังไม่มากพอ เกรงว่าอีกไม่นานอาจถูกคนอื่นรับไปจนหมด

ดูท่าการไปยังเมืองที่ไกลกว่านี้น่าจะดีกว่า สาเหตุที่คำร้องมีน้อยคงเพราะเมืองนี้ยังอยู่ใกล้นครหลวง

ถึงอย่างนั้น ผมก็อยากรับคำร้องระหว่างเดินทาง ในที่สุดก็ได้เป็นปราชญ์แล้ว จะให้เสียเวลาทั้งวันไปกับการเดินทางข้ามเมืองโดยไม่ได้ทำอะไรเลยก็ไม่อยากนัก แทนที่จะเดินไปเมืองถัดไปเฉย ๆ ผมอยากล่ามอนสเตอร์ระหว่างทางด้วย ปัญหาตอนนี้จึงอยู่ที่การรายงานผล

“ผมอยากรับคำร้อง สามารถไปรายงานผลที่เมืองอื่นได้ไหมครับ?”

“ได้ค่ะ ขอเพียงอยู่ในราชอาณาจักรเดียวกัน นำใบคำร้องกับชิ้นส่วนพิสูจน์การปราบมอนสเตอร์ไปยื่นก็พอค่ะ”

แปลว่าสามารถไปรายงานผลที่เมืองอื่นได้ ถ้าอย่างนั้นก็รับคำร้องระหว่างเดินทางไปเมืองถัดไปเลยแล้วกัน

ที่นี่ยังมีคำร้องแรงก์ B ด้วย แต่ผมเพิ่งเปลี่ยนคลาสได้ไม่นาน จึงยังไม่อยากรับงานระดับนั้น คำร้องแรงก์ C ก็น่าจะไหว แต่เพื่อความปลอดภัย เลือกแรงก์ D ดีกว่า

“ผมขอรับสามรายการนี้ครับ”

ผมยื่นคำร้องแรงก์ D สามใบให้พนักงานต้อนรับ ทั้งหมดเป็นคำร้องกำจัดวีดแมนทิส (มอนสเตอร์ตั๊กแตนตำข้าว) แบชมัส (มอนสเตอร์ประเภทกวาง) และฮิวจ์พอยซันฟร็อก (มอนสเตอร์ประเภทกบพิษ)

พวกมันเป็นมอนสเตอร์ที่ผมไม่เคยเห็นใน BBO คำร้องเหล่านี้จึงน่าจะช่วยเพิ่มพูนประสบการณ์ได้ มอนสเตอร์สายพันธุ์เดียวกันมักมีรูปแบบการเคลื่อนไหวคล้ายกัน เริ่มทำความคุ้นเคยจากตัวที่อ่อนแอกว่าก่อนย่อมดีที่สุด

มอนสเตอร์เป้าหมายอยู่ในป่าแห่งแรกของฟิแอสตา จึงไม่ต้องเดินไกลนัก หลังจากกำจัดพวกมันตามจำนวนที่กำหนดในป่าแล้ว ผมจะมุ่งหน้าไปยังเมืองถัดไปทันที

“ได้ค่ะ โชคดีนะคะที่ยังมีคำร้องเหลืออยู่!”

“...ยังมีเหลืออยู่?”

เธอพูดเสียเหมือนว่าหากผมมาช้ากว่านี้อีกนิด คำร้องคงถูกคนอื่นรับไปจนหมด

“ตอนนี้『หอกเพลิง』อยู่ในเมืองค่ะ”

“หอกเพลิง?”

“เอ่อ... เขาเป็นนักผจญภัยชื่อดังที่มีฉายาค่ะ! หลังจากกิลลาร์ตหายสาบสูญ เขาก็สร้างชื่อในฐานะนักผจญภัยเดี่ยว จนตอนนี้ได้รับการขนานนามว่าแข็งแกร่งที่สุดในโลก! คุณไม่รู้จักเขาเหรอคะ?”

อ๋อ นักผจญภัยมีฉายากันด้วยสินะ ถึงขั้นมีฉายาได้คงต้องแข็งแกร่งมากแน่ ๆ ...เดี๋ยวก่อน กิลลาร์ต นักผจญภัยที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกหายสาบสูญไปแล้วเหรอ?

“ผมเพิ่งเป็นนักผจญภัยได้ไม่นาน เลยไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้ครับ”

“ถ้าอย่างนั้นลองดูกระดานตรงนั้นได้นะคะ! ถ้ามีนักผจญภัยผู้มีฉายาอยู่ในเมือง ชื่อของเขาจะถูกติดประกาศไว้ค่ะ”

เธอชี้ไปยังมุมซ้ายบนของกระดานคำร้อง ตรงนั้นเขียนว่า『กระดานประกาศนักผจญภัยผู้มีฉายา』และมีชื่อ『หอกเพลิง』ติดอยู่

...ผมไม่อยากมีฉายาเลยจริง ๆ แค่เข้ามารับคำร้องในเมือง ชื่อก็ถูกนำมาติดประกาศเสียแล้ว น่าเวทนาชะมัด

คงเพราะอย่างนั้น พวกเขาถึงใช้ฉายาแทนชื่อจริงสินะ

← ตอนที่ 1 สารบัญ