เก่งเกมเกิดใหม่เป็นปราชญ์สุดแกร่งในต่างโลก

ตอนที่ 26

ดูเหมือนผมกำลังถูกสะกดรอยตาม

“ใครน่ะ? ถ้าไม่ยอมออกมา ผมจะถือว่าเป็นศัตรูนะ”

ผมเดินเข้าไปในตรอกหลังแล้วตะโกนบอกคนที่สะกดรอยตามมา จะไม่ยอมเผยตัวก็ไม่เป็นไร เพราะนั่นหมายความว่าอีกฝ่ายเป็นศัตรู

จากนั้นชายคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นข้างหลัง เขาไม่ได้เตรียมอาวุธไว้ในมือ

“ไม่นึกเลยว่าคุณจะรู้ตัว สังเกตเห็นได้ยังไงครับ?”

“แค่สังหรณ์น่ะ”

ในช่วงแรกของ BBO ผู้เล่นสามารถโจมตีผู้เล่นคนอื่นเพื่อชิงไอเทมได้ การลอบโจมตีจึงเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นทุกวันในเกม แต่ระบบขโมยไอเทมจากผู้เล่นคนอื่นถูกวิจารณ์อย่างหนักจนยกเลิกไปในการอัปเดตครั้งต่อมา ถึงอย่างนั้น ประสาทสัมผัสอันเฉียบคมที่ฝึกฝนไว้ตั้งแต่สมัยเป็นผู้เล่นรุ่นแรกก็ยังฝังแน่นอยู่ในตัวผม ตอนนั้นผมกับเพื่อน ๆ ฝึกวิธีจับสังเกตคนที่สะกดรอยตามในเกม เพื่อป้องกันไม่ให้ใครตามพวกเราได้

สมัยนั้นผู้เล่นถึงขั้นใช้สกิลกับเวทมนตร์เพื่อสะกดรอยตามและซุ่มโจมตี เมื่อเทียบกันแล้ว คนที่เพียงแค่พยายามเดินไม่ให้เกิดเสียงย่อมสังเกตเห็นได้ง่ายกว่ามาก

“ผมถามว่าคุณเป็นใคร?”

ผมยกไม้เท้าขึ้นเตรียมพร้อม ถึงอีกฝ่ายจะไม่ได้ถืออาวุธ แต่ก็ยังวางใจไม่ได้

“ไม่ต้องกังวลครับ ผมมาจากกิลด์”

“เจ้าหน้าที่กิลด์เหรอ?”

“ใช่ครับ ผมเห็นวีรกรรมอันน่าชื่นชมของคุณกับตา เห็นคุณใช้เพียงดาบปัดการโจมตีของซีดรากอนได้ แต่ไม่มีใครรู้จักคุณ ผมจึงลองตรวจสอบดูแล้วพบว่าคุณเป็นนักผจญภัยแรงก์ F”

อ๋อ เรื่องตอนเรือถูกโจมตีนั่นเอง ถ้าจำไม่ผิด บนเรือลำนั้นมีบุคคลสำคัญของกิลด์อยู่ด้วย ดูเหมือนหนึ่งในนั้นจะจับตามองผมอยู่

“ที่สะกดรอยตามผมก็เพราะเรื่องแรงก์สินะ?”

“ผมไม่เรียกว่าสะกดรอยตามหรอกครับ น่าจะเรียกว่าเฝ้าสังเกตมากกว่า ผมอยากชักชวนนักผจญภัยฝีมือดีอย่างคุณมาร่วมงาน”

“ชักชวน?”

“นอกจากเหล่านักผจญภัยแล้ว กิลด์ยังมีกองกำลังปราบปรามประจำแห่งกิลด์นักผจญภัยด้วยครับ ต่างจากนักผจญภัยทั่วไปตรงที่กิลด์จะเป็นฝ่ายตัดสินใจว่าคุณต้องรับคำร้องไหน แต่แลกกับค่าตอบแทนที่สูง รวมถึงเงินชดเชยหากได้รับบาดเจ็บระหว่างปฏิบัติตามคำร้อง”

คงคิดจะดึงตัวผมเข้าไปตั้งแต่ยังมีแรงก์ต่ำอยู่สินะ แต่ว่า...

“ขอโทษด้วย แต่ผมไม่คิดจะเข้าร่วม ผมอยากเลือกการต่อสู้ได้อย่างอิสระ”

ผมปฏิเสธข้อเสนอของชายคนนั้น หากเข้าร่วมกองกำลังปราบปราม ผมอาจเลือกคำร้องเองตามใจไม่ได้อีก แถมยังมีโอกาสถูกส่งไปทำคำร้องกำจัดมอนสเตอร์ที่อันตรายด้วย เรื่องแบบนั้นเลี่ยงได้ก็ควรเลี่ยง

“เข้าใจแล้วครับ ตอนนี้ผมจะยอมถอยก่อน แต่หากคุณเปลี่ยนใจ โปรดแวะมาที่กิลด์ เรายินดีต้อนรับนักผจญภัยที่มองการสะกดรอยของผมออกเสมอ เพียงบอกว่าริเดียสเป็นผู้แนะนำ พวกเขาก็จะรับใบสมัครของคุณครับ”

พูดจบ เขาก็วางกระดาษแผ่นหนึ่งไว้ตรงหน้าผมแล้วเดินจากไป บนนั้นเขียนว่า『หนังสือแนะนำเข้ากองกำลังปราบปรามประจำแห่งกิลด์นักผจญภัย』ส่วนบนสุดมีชื่อของผม และระบุชื่อริเดียสไว้ในช่องผู้แนะนำ

ดูเหมือนเขาจะพูดความจริง แค่อยากชักชวนผมเข้าร่วมเท่านั้น

“โครงสร้างของกิลด์เปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันนะ”

ใน BBO ไม่มีกองกำลังปราบปรามประจำแบบนี้ แถมยังมีคำร้องให้ทำมากมายนับไม่ถ้วน คำร้องไหนไม่มีใครรับก็เพียงหายไป แต่ในโลกนี้ ผู้ว่าจ้างมีตัวตนอยู่จริง หากไม่มีใครรับคำร้อง พวกเขาก็จะเดือดร้อน

กองกำลังปราบปรามคงมีไว้จัดการคำร้องเหล่านั้น น่าเสียดายที่ผมไม่ค่อยอยากเข้าร่วมเท่าไร ดูท่ากิลด์เองก็มีภาระล้นมือเหมือนกัน

ผมมุ่งหน้าไปยังกิลด์ ไม่ใช่เพื่อเข้าร่วมกองกำลังปราบปราม แต่เพื่อเปลี่ยนคลาสอย่างเป็นทางการและรับคำร้องสักหน่อย

“มีน้อยจัง...”

ทั้งที่เป็นกิลด์ในนครหลวง แต่กลับมีคำร้องให้รับไม่มากนัก งานจิปาถะอย่างขนสัมภาระหรือใช้แรงงานมีอยู่บ้าง ทว่าคำร้องกำจัดมอนสเตอร์กลับมีน้อยมาก

ถ้าจะรับคำร้อง ผมก็อยากเลือกงานที่ได้กำจัดมอนสเตอร์ จะได้ EXP ไปด้วย

การที่คำร้องกำจัดมีน้อยขนาดนี้ต้องมีเหตุผลแน่ พนักงานต้อนรับดูเหมือนกำลังว่างอยู่ ลองถามเธอดูก็แล้วกัน

← ตอนที่ 1 สารบัญ ตอนที่ 27 →