“ดีเลยครับ ผมเองก็อยากเลื่อนแรงก์เร็วๆ เหมือนกัน”
“ผมรู้ครับ ได้ยินข่าวลือมาว่าแค่แรงก์ C ยังไม่คู่ควรกับคุณ และคุณก็ตั้งเป้าไว้สูงกว่านั้นเสียอีก ระบบแบ่งแยกแรงก์ตามอาชีพแบบนี้ควรถูกยกเลิกไปเสียที” ผู้จัดการพึมพำ
ทันใดนั้น เขาก็ทำหน้าเหมือนเพิ่งหลุดพูดสิ่งที่ไม่ควรออกมา
“อย่าเอาเรื่องที่ผมพูดไปบอกผู้ใหญ่ในกิลด์นะครับ ไม่อย่างนั้นผมได้ตกงานแน่” เขาขอร้องด้วยท่าทางกระอักกระอ่วน
“ได้ครับ”
ดูเหมือนแค่คัดค้านระบบแรงก์ก็เพียงพอให้ผู้จัดการสาขาถูกไล่ออกแล้ว เรื่องนี้ถือเป็นข้อมูลสำคัญในตัวมันเอง
“ขอบคุณครับ ถ้ามีเหตุผลรองรับ ผมก็เสนอให้สำนักงานใหญ่เลื่อนคุณเป็นแรงก์ B ได้ พอจะนึกอะไรออกไหมครับ”
“ขอคิดก่อนนะครับ… ถ้ากำจัดฮังกรีโอเกอร์ล่ะ?”
เราคุยเรื่องไดเมนชันสตอเรจกันมาพักใหญ่แล้ว แต่ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อสอนสกิลให้พวกเขาเสียหน่อย ตอนหยิบวัตถุดิบจากมอนสเตอร์ที่รวบรวมมาออกมา เรื่องก็ดันออกนอกประเด็นไปไกล ทั้งที่จริงผมมาเพื่อรายงานผลคำร้องที่รับไปต่างหาก
“กำจัดฮังกรีโอเกอร์หรือครับ… การกำจัดมันได้ด้วยตัวคนเดียวก็นับเป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมอยู่ แต่ผมเกรงว่าจะยังไม่พอสำหรับการเลื่อนแรงก์กรณีพิเศษ ว่าแต่คุณกำจัดไปกี่ตัวหรือครับ”
“ห้าสิบสองตัวครับ”
ผู้จัดการเบิกตากว้าง
“ห้าสิบสองตัว?! แน่ใจนะครับว่าไม่ใช่แค่สองตัว?!”
“ห้าสิบสองตัวไม่ผิดแน่ครับ ผมคอยประหยัดมานาตอนกำจัดพวกมันอย่างระมัดระวังแล้ว”
โลกนี้ไม่มีวิธีฟื้นฟูมานาที่สะดวก ดังนั้นเวลาล่ามอนสเตอร์จำนวนมาก การใช้มานาอย่างประหยัดจึงเป็นสิ่งจำเป็น
“นี่มันเหนือกว่าเรื่องประหยัดมานาไปไกลแล้วครับ! คุณแน่ใจนะว่าไม่ได้บอกจำนวนเกินจริง?”
“ผมนับอย่างดีแล้วครับ อย่างมากก็น่าจะคลาดเคลื่อนไปสักหนึ่งหรือสองตัว”
“ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้นครับ ช่างเถอะ พอนับทั้งหมดแล้วก็รู้เอง กรุณานำซากพวกมันออกมาด้วยครับ”
“ตรงนี้มีที่ไม่พอครับ ฮังกรีโอเกอร์ตัวใหญ่มาก”
ฮังกรีโอเกอร์สูงราวสามเมตร ผมพกพาพวกมันง่ายๆ เหมือนเขี้ยววูล์ฟไม่ได้ จะเอาไปวางบนเคาน์เตอร์ก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง
“จริงด้วย ถ้าอย่างนั้นผมจะพาไปที่โกดัง เราจะรับซื้อกันที่นั่นครับ”
◇
ไม่นานต่อมา ผมก็ถูกพามายังโกดังของกิลด์
“ได้ยินมาว่าใหญ่ แต่ไม่นึกว่าจะขนาดนี้เลยนะครับ”
โกดังแห่งนี้ใหญ่กว่าสถานที่ที่ผมใช้รายงานผลตามปกติมาก ภายในมีทั้งอาหาร วัตถุดิบจากมอนสเตอร์ และสมุนไพรกองพะเนินอยู่ทั่วทุกแห่ง
“ต้องสร้างให้ใหญ่ขนาดนี้เพื่อรองรับสถานการณ์ผิดปกติครับ อย่างเช่นตอนที่มีคนนำฮังกรีโอเกอร์จำนวนมากมาส่งให้เรา” ผู้จัดการพูดพลางกวาดตามองภายในโกดัง
เมื่อพบจุดที่กว้างพอ เขาก็กวักมือเรียกให้ผมตามไป
“ตรงนี้น่าจะได้ กรุณานำวัตถุดิบทั้งหมดที่รวบรวมมาออกมาเลยครับ”
ต่างจากเมื่อครู่ คราวนี้ไม่ต้องกังวลเรื่องพื้นที่ ผมหยิบวัตถุดิบทั้งหมดออกจากอีกมิติแล้วปล่อยลงบนพื้นโดยตรง
ฮังกรีโอเกอร์ห้าสิบสองตัว ส่วนมอนสเตอร์ชนิดอื่นผมไม่ได้นับ แต่น่าจะมีราวห้าร้อยตัว ประมาณครึ่งหนึ่งเป็นพวกที่ติดตามฮังกรีโอเกอร์