โพชันวิญญาณสีเขียวอ่อนจะปรุงได้เฉพาะช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น ถ้ามัวชักช้า เราจะพลาดช่วงเวลานั้นและต้องรอถึงวันถัดไปกว่าจะปรุงได้อีกครั้ง
「เอาละ ผมจะปรุงเดี๋ยวนี้เลย」
ผมลงมือทำทันที สูตรนี้จำได้ขึ้นใจอยู่แล้ว แถมไม่ได้ยากเย็นอะไร เพียงหั่น ย่าง ผสม แล้วเคี่ยววัตถุดิบ หลังจากนั้นไม่กี่นาที…
「เสร็จแล้ว」
ในที่สุดก็ปรุงสำเร็จ ขวดที่อยู่ในมือบรรจุโพชันซึ่งเปล่งแสงสีเขียวอ่อน
「ขอฉันตรวจดูข้างในได้ไหม」 ไมนาถามอย่างร้อนใจ เห็นได้ชัดว่าอยากรับมันไปเต็มที
「เชิญเลย」
ผมยื่นขวดให้ เธอรับไปตรวจอย่างกระวนกระวาย ทั้งดมกลิ่น ยกส่องกับแสง และเขย่าเบาๆ เมื่อแน่ใจว่าผมปรุงโพชันสำเร็จจริง ไมนาก็กอดขวดนั้นไว้แนบอก
「ในที่สุด… ในที่สุดก็ได้มาแล้ว…」
「ท่านไมนา…」
น้ำตาไหลอาบใบหน้าของเธอขณะกอดขวดเอาไว้ ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งสองก็ดีใจไม่แพ้กัน ดูท่าพวกเธอคงมีเหตุผลซับซ้อนบางอย่างที่ต้องการโพชันวิญญาณสีเขียวอ่อน
ผ่านไปครู่หนึ่ง ไมนาก็หันมาหาผม
「ขอบคุณมากนะ ก่อนอื่น นี่คือค่าตอบแทนของเอลด์」
เธอยื่นเหรียญแพลทินัมให้ แต่จำนวนมากเกินไปเล็กน้อย เราตกลงกันไว้สิบล้านกิล ผมจึงควรได้รับทั้งหมดสิบเหรียญ ทว่าเธอกลับให้มาถึงยี่สิบ
「เอ่อ นี่เกินมาสิบเหรียญนะ」
「ใช่แล้ว เท่านี้แหละคือค่าตอบแทนของเอลด์ เพราะโพชันที่ปรุงได้มีปริมาณสำหรับสองคน」
อย่างนี้นี่เอง เพราะแบบนั้นเธอถึงให้ผมยี่สิบล้านกิล แล้วถ้าผมปรุงออกมาสิบส่วนจะเป็นอย่างไรกันนะ แต่โลภมากไปก็มีแต่จะย้อนกลับมาทำร้ายตัวเอง แบบนี้อาจดีที่สุดแล้วก็ได้
「ฉันอยากให้มากกว่านี้อยู่หรอก แต่ข้อตกลงก็คือข้อตกลง รับสิ่งนี้ไปแทนแล้วกัน」
เธอเขียนชื่อผมลงบนแผ่นโลหะบางๆ ที่เปล่งประกายสีทอง ก่อนลงนามแล้วส่งมาให้ บนแผ่นนั้นมีตราแบบเดียวกับที่อยู่บนเรือ คงเป็นตราของบริษัทแม็กเซีย
「นี่คืออะไรเหรอ」
「หนังสือรับรองมิตรภาพจากบริษัทแม็กเซีย ถ้านำไปแสดงที่สำนักงาน เอลด์จะได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี ไม่จำเป็นต้องเป็นบริษัทแม็กเซียด้วย หากไปหาบริษัทใหญ่แห่งอื่นในนครหลวง สิ่งนี้ก็ใช้รับรองได้ว่าเอลด์เป็นคนที่ควรค่าแก่ความไว้วางใจ」
หลักฐานรับรองว่าเป็นคนที่เชื่อถือได้… บางทีนี่อาจเป็นหนึ่งในสิ่งที่ผมจำเป็นต้องใช้มากที่สุดในตอนนี้ เพราะผมเป็นเพียงนักผจญภัยแรงก์ F ที่ไม่มีคนรู้จักในนครหลวงเลยสักคน มันน่าจะมีประโยชน์มากทีเดียว
「ขอบคุณนะ」
「ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ ถ้าไม่ได้เอลด์ช่วยไว้ ฉันคิดว่าเราคงทำอะไรไม่สำเร็จเลย」
ด้วยเหตุนี้ ผมจึงได้รับหนังสือรับรองมิตรภาพจากบริษัทแม็กเซียมา ทันใดนั้นเอง ลางสังหรณ์ไม่ดีก็ผุดขึ้นมา ผมหันไปมองทะเลไกลออกไป มองเห็นจุดเล็กๆ บางอย่าง แต่ระยะทางไกลเกินกว่าจะรู้ว่ามันคืออะไร ถึงอย่างนั้น สัญชาตญาณกลับกรีดร้องเตือนว่ามีมอนสเตอร์กำลังเข้ามา
「นี่ ผมอาจคิดไปเองก็ได้ แต่เหมือนจะมีมอนสเตอร์กำลังตรงมาทางเรานะ」
「มอนสเตอร์เหรอ」
「ใช่ แถมกำลังเข้ามาใกล้ด้วย」 ผมตอบพลางจ้องจุดนั้นในทะเล
มันดูใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
「เรือลำนี้สร้างมาให้ทนการโจมตีจากมอนสเตอร์ทุกชนิดที่อาศัยอยู่ใกล้เส้นทางเดินเรือ ไม่น่าจะมีปัญหาหรอก」
หมายความว่าเรือลำนี้แข็งแรงมากสินะ ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังสลัดลางสังหรณ์ไม่ดีออกไปไม่ได้
「เข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นตรวจดูไว้ก่อนดีกว่า」
ไมนาคงสังเกตเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของผม เธอสูดหายใจลึกก่อนออกคำสั่ง
「ทุกคน ตรวจดูทีว่าทางนั้นมีอะไร」
「คะ ครับ ท่านประธาน!」
เหล่าลูกเรือบนดาดฟ้าหยิบกล้องส่องทางไกลขึ้นมาพร้อมกัน แล้วเล็งไปยังจุดเล็กๆ ในระยะไกล อำนาจของเธอนี่ไม่ธรรมดาจริงๆ ผมคิดเช่นนั้น ก่อนที่ลูกเรือคนหนึ่งจะหน้าซีดเผือด
「ซีดรากอน (มอนสเตอร์ทะเลมีปีกและแขนหอก) ครับ! มันกำลังตรงมาทางเรา!」
「เหลวไหล! แถบนี้ไม่มีซีดรากอนสักหน่อย เราอยู่ห่างจากถิ่นของมันตั้งห้าร้อยกิโลเมตรนะ!」
ซีดรากอนคือมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งกว่าวูล์ฟแรงก์ C มาก ตามชื่อของมัน ซีดรากอนมีปีกแต่บินไม่ได้ กลับใช้ปีกว่ายฝ่ากระแสน้ำได้อย่างคล่องแคล่วและอิสระ แล้วพุ่งแทงเป้าหมายด้วยหนวดแหลมคมที่เรียกว่าแขนหอก
ผมเป็นนักผจญภัยอาชีพโนวิซเลเวล 5 เท่านั้น หลังจากกำจัดฝูงอาร์มีสเปียร์เมาส์ได้ ผมก็ขึ้นมาเป็นเลเวล 5 ถ้าโดนหนวดของมันเข้า ผมตายแน่นอน
「แต่ถ้าอยู่บนเรือลำนี้ พวกเราจะปลอดภัยใช่ไหม」
ผมถามด้วยน้ำเสียงแฝงความคาดหวัง หวังว่าเราจะไม่เป็นอะไร แต่ดูจากปฏิกิริยาของพวกเธอแล้ว คงไม่ใช่แบบนั้น ในวันที่เพิ่งคิดว่าโลกนี้ช่างสงบสุข ผมกลับต้องมาเจอสถานการณ์แบบนี้เสียได้
จะโชคร้ายได้ถึงขนาดไหนกันเนี่ย
「อย่างที่บอก เรือลำนี้ออกแบบมาให้ทนการโจมตีจากมอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้เส้นทางเดินเรือ และตอนสร้างก็ไม่ได้คำนึงถึงซีดรากอนอย่างแน่นอน」