「ขอลองถือไม้เท้าอันนี้ได้ไหม」
「ได้สิ แต่ฉันไม่แนะนำอันนั้นนะ ที่เก็บเอาไว้ก็เพราะมันเป็นวัตถุโบราณเท่านั้น ประสิทธิภาพแย่มากเลยล่ะ」
「ไม่เป็นไร ผมอยากลองอันนี้」
ผมหยิบไม้เท้าขึ้นมาถือ สมบูรณ์แบบ ให้ความรู้สึกว่าเป็นไม้เท้าของปราชญ์จริง ๆ
นี่เป็นไม้เท้าชั้นสูงเป็นพิเศษ ถึงรูปลักษณ์จะเรียบง่าย แต่น่าจะเป็นอันที่ดีที่สุดในห้อง
สาเหตุที่มันถูกประเมินไว้ต่ำ คงเพราะคนที่ลองใช้เป็นวิซาร์ดทั่วไป มีเพียงปราชญ์เท่านั้นที่จะดึงพลังที่แท้จริงของไม้เท้าสำหรับปราชญ์ออกมาได้
「อยากลองร่ายเวทดูไหม」
「ไม่จำเป็น นี่แหละไม้เท้าที่ผมต้องการ」
ผมตรวจดูป้ายราคา
「อึก」
บนนั้นเขียนไว้ว่ายี่สิบห้าล้านกิล
เงินผมขาดไปหลายล้าน ไมนามองมาแล้วเอ่ยขึ้น
「ถึงวัตถุโบราณจะไม่ได้ทรงพลังนัก แต่ก็ยังมีมูลค่าอยู่ดี อีกอย่าง ไม่จำเป็นต้องจ่ายเป็นเงินสดก็ได้นะ」
「นอกจากเงินแล้ว ทรัพย์สินอย่างเดียวที่ผมมีก็คือดาบ ซึ่งราคาแค่หนึ่งแสนห้าหมื่นกิล」
「สิ่งที่ฉันต้องการคือเลขทะเบียนกิลด์ด้านหลังบัตรกิลด์ของเอลด์ ฉันจะซื้อในราคาสามสิบล้านกิล」
ผมพลิกดูด้านหลังบัตร ตามที่เธอบอก มีคำว่า “เลขทะเบียน” ตามด้วยตัวเลขสิบเจ็ดหลักเขียนอยู่
「หมายความว่าอยากให้ผมทำงานชดใช้เงินสามสิบล้านนั่นเหรอ」
ก็สมเหตุสมผลดี การทำงานใช้หนี้ไม่ใช่เรื่องแปลก
「ฉันไม่บังคับอะไรหรอก แค่อยากรู้เลขทะเบียนเท่านั้น แลกกับมัน ฉันจะยกไม้เท้าให้」
「เลขทะเบียนของผมมีมูลค่าขนาดนั้นเลยเหรอ」
「การออกคำร้องระบุผู้รับจำเป็นต้องใช้เลขทะเบียน ส่วนเอลด์จะรับคำร้องหรือไม่ก็ยังขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเอลด์เอง แต่ฉันจะเสนอค่าตอบแทนก้อนโตให้เย้ายวนใจแน่นอน」
ถ้าอย่างนั้น ไมนาก็ต้องการเลขทะเบียนของผมเพื่อส่งคำร้องระบุผู้รับมาให้ สามสิบล้านกิลเพื่อเรื่องนั้นงั้นหรือ…
「ไม่แพงเกินไปเหรอ ผมเป็นนักผจญภัยแรงก์ F นะ」
「นั่นแหละประเด็น นี่คือโอกาสของฉัน ต้องรีบจับจองเอลด์ก่อนที่คนอื่นจะรู้ว่าแท้จริงแล้วแข็งแกร่งแค่ไหน อีกอย่าง ราคาตลาดของเลขทะเบียนนักผจญภัยแรงก์ A อยู่ที่สามสิบล้านกิลพอดี」
สรุปก็คือเป็นการลงทุนล่วงหน้า แต่เธอแอบมองหลังบัตรแล้วจำเลขเอาไว้ไม่ได้หรือ ต้องมีเหตุผลบางอย่างที่ทำแบบนั้นไม่ได้แน่
ถึงอย่างนั้น สามสิบล้านเพื่อของแบบนี้เนี่ยนะ บริษัทใหญ่ช่างอยู่กันคนละโลกจริง ๆ
แต่ในเมื่อเธอพูดแบบนั้น ผมก็ยินดีรับข้อเสนอ การมีสายสัมพันธ์กับบริษัทใหญ่ย่อมเป็นประโยชน์ต่อผมเช่นกัน ผมจึงยื่นบัตรกิลด์ให้ไมนา
「ตกลง ผมยินดีรับข้อเสนอ ขอบคุณนะ」
「ฉันเองก็ยินดีที่ได้ทำธุรกิจกับเอลด์ หมายเลขติดต่อของนักผจญภัยแรงก์สูงไม่ใช่สิ่งที่จะได้มาเพียงเพราะยอมจ่ายเงินก้อนโตนะ」 ไมนาพูดพลางจดเลขด้านหลังบัตรของผม
จากนั้นเธอก็ส่งไม้เท้าพร้อมเงินห้าล้านกิลให้… เท่ากับว่าผมได้ไม้เท้ามาฟรี ๆ แถมยังได้เงินทอนติดมือมาอีกด้วย
ผมสงสัยเหมือนกันว่าเธอจะส่งคำร้องแบบไหนมาให้ แต่คงต้องรอดูกันต่อไป ถ้าเป็นสิ่งที่ทำไม่ได้ เธอก็บอกว่าแค่ปฏิเสธไปก็พอ ผมขอบคุณไมนาแล้วออกจากสำนักงานบริษัทแม็กเซีย
◇
สิบนาทีต่อมา ระหว่างเดินเล่นอยู่ในเมือง จู่ ๆ ผมก็รู้สึกถึงสายตาของใครบางคน
อาจเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ แต่ผมแสร้งทำเป็นไม่รู้ตัว แล้วเลือกเดินตามเส้นทางวกวนผ่านถนนหลายสาย เป็นเส้นทางที่ไม่มีใครเลือกเดิน นอกเสียจากกำลังสะกดรอยตามผม
ทว่าสายตานั้นยังคงไล่ตามมา คราวนี้แน่ใจแล้ว มีใครบางคนกำลังตามผมอยู่